Έλα όμως που οι Κρητικοί νομίζουν ότι όλοι είναι σαν και λόγου τους και στις εννιά το πρωί έδιναν στον Σημίτη να πιει ρακή!
Μια μέρα, προς το απόγευμα, έφτασε σε ένα ορεινό χωριό που είχαν κάψει οι Γερμανοί στην Κατοχή. Ο πρόεδρος της Κοινότητας – δεν είχε βάλει ακόμη η οργή τον Σημίτη να τις καταργήσει – τον υποδέχθηκε με συγκίνηση και ύμνους.
«Πρωθυπουργέ μας, είσαι σπουδαίος, είσαι τέκνο της Δημοκρατικής παράταξης, πολιτικός μεγάλος σαν τον Βενιζέλο», αν και ο Σημίτης θα προτιμούσε να του πει «μεγαλύτερος και από τον Παπανδρέου» – και άλλα τέτοια για να καταλήξει: «Εμείς εδώ που σε ψηφίσαμε όλοι, έναν καημό έχουμε. Θέλουμε ένα υδραγωγείο για να μην κορακιάζουμε για νερό το καλοκαίρι».
Παίρνει τον λόγο ο νεόβγαλτος, τότε, Πρωθυπουργός και τους τραβάει μια ανάλυση για τα γεωπολιτικά της ανατολικής Μεσογείου και ένα κήρυγμα για την τυποποίηση των προϊόντων – άλλο πράγμα. Αλλά για το υδραγωγείο ούτε λέξη.
Έπρεπε να είναι κάποιος από καμιά μεριά να βλέπει τη λύπη στα ματιά των κατοίκων, την ώρα που τον αποχαιρετούσαν ανόρεχτα.
«Καλά πόση τσικουδιά ήπιες και ξέχασες το υδραγωγείο;» τον ρώτησε στο λεωφορείο η Βάσω που είχε το θάρρος…
Κρατήστε το αυτό και πάμε στα σημερινά. Σκεφθείτε να πάει ο Ανδρουλάκης στον Μητσοτάκη – που θα πάει, αν τον καλέσει… όπως το ‘χει ξανακάνει και όταν βγήκε και μιλούσε για «υπεύθυνη αντιπολίτευση».
Όταν ο σερβιτόρος πάρει την παραγγελία, το πιθανότερο για τον Πρωθυπουργό είναι να πει «μια μπύρα για μένα» – ίσως συμπληρώνοντας «άνευ, αν έχετε».
«Τι μπύρα; Εμείς είμαστε Κρητικοί, πιάσε μια ρακή» θα πεταχτεί ο Ανδρουλάκης. «Από την καλή».
Τι να κάνει ο άλλος, από ντροπή θα την πιει. Έπινε κι ο πατέρας του, που για να γυμναστεί δεν έπαιζε μπάσκετ. Έπαιρνε μια μαγκούρα και ανέβαινε στα βουνά με τους μαυροπουκαμισάδες. Είχε και κουμπαριές με τους περισσότερους.
Και αν μετά την πρώτη τσικουδιά, ο ΠΑΣΟΚος ξεθαρρέψει και του πει «σύντεκνε Κυριάκο, άντε μια γύρα ακόμη, με δυο πόδια ήλθαμε…»; Και αν οι δυο γίνουν τρεις και τέσσερις και βάλε;
Ούτε καν τα νοήματα που θα του κάνει από απέναντι η Μαρέβα «μην πίνεις, άλλο θα σε πειράξει…» δεν θα βλέπει. Θα φτάνει ως το σημείο «φέρε κι άλλη, εγώ κερνάω» και «δεν πάω σπίτι μου απόψε». Και αντί να πουν τα πολιτικά, θα κλείσουν: «Από τώρα το λέμε: Να πάμε και σε κανένα ρακοκάζανο παρέα. Άλλο να την πίνεις αχνιστή…».
Όλα αυτά θα μπορούσαν να αποδοθούν σε καλπάζουσα φαντασία, αν δεν είχε μεσολαβήσει το πρωτοχρονιάτικο μήνυμα του Πρωθυπουργού. Κάποιοι που είχαν την υπομονή να τον ακούσουν, λένε ότι τον άκουσαν να λέει και τα εξής:
– «Η παραμονή Πρωτοχρονιάς είναι ευκαιρία να μετουσιώσουμε θετικά τις εμπειρίες του χρόνου που φεύγει – αυτό θα κάνουν σε λίγο εκατομμύρια Ελληνίδες και Έλληνες». Όπου κι αν έψαξαν, όσο βρήκαν «πρωτοβουλίες αυτοοργάνωσης» του Τσίπρα, άλλο τόσο βρήκαν και τις «μετουσιώσεις» του Μητσοτάκη. Αλλά κάνουν την παραμονή οι άνθρωποι…
«Στο γύρισμα του χρόνου, πάντως, ας σκεφτούμε και – μεταξύ άλλων – τους αστυνομικούς που κάνουν τους ελέγχους αλκοτέστ…» συνέχιζε το μήνυμα. Βάλε το χέρι σου Μεγαλοδύναμε: Μήπως να τους κόψουμε και κομμάτι από τη βασιλόπιτα;
-«Στα ορόσημα του 2025 ανήκει σίγουρα η φορολογική μεταρρύθμιση, η ανακαίνιση των νοσοκομείων και των Κέντρων Υγείας, ο εκσυγχρονισμός της Παιδείας…», είπε ο Πρωθυπουργός με στόμφο… Σε άλλη χώρα μιλούσε; Από άλλο «auto cue» διάβασε; Από το μυαλό του τα έβγαζε; Πάντως τέτοια πράγματα οι υπόλοιποι δεν είδαμε.
Καμιά ευχή για τον καινούργιο χρόνο δεν είχε; Πώς δεν είχε. Μας ευχήθηκε «χωρίς μπλόκα κατά της κοινωνίας, όταν η Πολιτεία έχει ήδη ανταποκριθεί στα περισσότερα αιτήματα των αγροτών». Δηλαδή ευχήθηκε στον… εαυτό του – καθώς όπως ξέρουμε: Ο καθένας με τον πόνο του.
Στο καπάκι έδωσε και μία υπόσχεση για το πώς «θα κινηθεί τη νέα χρονιά η κυβέρνηση». Πώς; «Επιμένοντας στην τροχιά της σιγουριάς και της δουλειάς, αρνούμενη τη δημαγωγία, την τοξικότητα». Προφανώς δεν τον αφήνουν να ακούει Άδωνη, Πλεύρη και Φλωρίδη, ή έστω καμιά Βούλτεψη… Εκτός αν αυτούς τους θεωρεί υπόδειγμα πολιτικού λόγου και ξυπνάει με τις μελωδίες τους…
Δεν πίστευαν στ’ αυτιά τους, λένε, όσοι τον άκουσαν και τον είδαν. Στο τέλος – όταν χαρούμενος και ευδιάθετος – μίλησε για «υγεία και ευτυχία σε κάθε σπιτικό και περισσότερη ευημερία σε κάθε γωνιά της πατρίδας μας», ξεχνώντας τους ομογενείς, κάποιος είπε: «Να δεις που αυτός τις έχει πιει ήδη τις ρακές του με τον Ανδρουλάκη».
Πηγή: ieidiseis.gr / Φωτογραφία ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ/EUROKINISSI
