Πολάκης σε Φάμελλο: «Σωκράτη, ο ΣΥΡΙΖΑ θα έχει διακριτό ρόλο και παρουσία στις επόμενες εκλογές;»

Ο Μητσοτάκης τα έβαλε όλα αυτά στο τραπέζι: άρθρο 16 (μη κρατικά ΑΕΙ), μονιμότητα / αξιολόγηση στο Δημόσιο, επιλογή ηγεσιών Δικαιοσύνης, δημοσιονομικές “ασφάλειες”, κοκ. Το ερώτημα είναι αν στη νεοφιλελεύθερη πρόταση θα αντιταχθεί ένα αντίπαλο πολιτικό σχέδιο. Και ένα τέτοιο σχέδιο πρέπει να περιλάβει τουλάχιστον έξι (6) σημεία:

1. Ρήτρα “Κοινωνικού Κράτους” + επιδιώξιμα κοινωνικά δικαιώματα.

Όχι απλή διακήρυξη, αλλά νομικά δεσμευτική αρχή του τύπου: “Η Δημοκρατία είναι κοινωνική. Η Πολιτεία εγγυάται καθολική πρόσβαση σε υγεία, στέγη, νερό, παιδεία, κοινωνική ασφάλιση, με υποχρέωση προοδευτικής ολοκλήρωσης και απαγόρευση οπισθοδρόμησης χωρίς ισοδύναμη προστασία”.

Μια τέτοιου τύπου διατύπωση μετατρέπει τα βασικά βιοτικά αγαθά από «κόστος» σε συνταγματική υποχρέωση.

2. Θωράκιση του άρθρου 16: δημόσια, δωρεάν, μη-κερδοσκοπική ανώτατη εκπαίδευση

Αντί για “άρση μονοπωλίου” όπως θέλει το νεοφιλελεύθερο σύνθημα, συνταγματική εγγύηση της δημόσιας χρηματοδότησης, της φοιτητικής μέριμνας και της ερευνητικής αυτονομίας, ρητή απαγόρευση κερδοσκοπικής παροχής πανεπιστημιακών τίτλων (όχι απαγόρευση κάθε μη-κρατικού σχήματος, αλλά διασφάλιση ότι το πτυχίο δεν είναι χρηματιστηριακό προϊόν).

3. “Δημόσια αγαθά” και στρατηγικές υποδομές: Νερό, Ενέργεια, Μεταφορές ως συνταγματικά προστατευόμενες δημόσιες υπηρεσίες

Όπως έχει δείξει η διεθνής συνταγματική πρακτική, στο Σύνταγμα πρέπει να ορίζεται ότι συγκεκριμένοι τομείς δεν ιδιωτικοποιούνται ή λειτουργούν μόνο υπό δημόσιο έλεγχο – δημόσια ιδιοκτησία (ή, έστω ακόμα, με ρήτρα ότι η καθολική πρόσβαση υπερισχύει του κέρδους).

4. “Εργασιακό Σύνταγμα”: συλλογικές συμβάσεις, απεργία, αντι-lockout και κοινωνική – περιβαλλοντική δέσμευση της οικονομικής ελευθερίας.

Αν ο νεοφιλελευθερισμός έκανε την εργασία “ευελιξία”, το αντίθετο είναι να κάνεις την εργασία συνταγματικό θεμέλιο ισχύος με ρητή υπεροχή συλλογικών συμβάσεων έναντι ατομικών, ισχυρή προστασία συνδικαλισμού, απεργία ως δικαίωμα + απαγόρευση ανταπεργίας / lock-out.

5. Συνταγματική αρχή προοδευτικής φορολογίας και μείωσης ανισοτήτων.

Μια καθαρή διάταξη του τύπου “συνεισφορά ανάλογα με την ικανότητα πληρωμής”, ή “υποχρέωση του κράτους να μειώνει συστηματικά ανισότητες και φοροαποφυγή / φοροδιαφυγή”» θα ήταν προς την κατεύθυνση αυτή.

6) Κλιματική και οικολογική συνταγματοποίηση με “δικαίωμα της φύσης” ή / και ισχυρή ρήτρα κλιματικής προστασίας

Αν ο νεοφιλελευθερισμός βλέπει το περιβάλλον ως “εξωτερικότητα”, το αντίθετο είναι να το κάνεις υποκείμενο δικαιωμάτων ή να επιβάλεις δεσμευτικούς στόχους (και όχι ευχές σε προοίμιο). Κάτι τέτοιο μπορεί να μεταφραστεί σε συνταγματική ρήτρα ότι «καμία δημόσια πολιτική δεν μπορεί να υπονομεύει μη αναστρέψιμα κρίσιμα οικοσυστήματα», καθώς και στη συνταγματική υποχρέωση δίκαιης μετάβασης (ώστε η πράσινη πολιτική να μην είναι ταξικός φόρος με οικολογικό περιτύλιγμα).

Τα παραπάνω συνιστούν παραδείγματα μιας σαφούς αντιστροφής του νεοφιλελεύθερου υποδείγματος που επιδιώκει να συνταγματοποιήσει το νεοφιλελευθερισμό και μάλιστα με αυξημένες πλειοψηφίες συναίνεσης.

Αντέχει η σημερινή πολιτική αντιπολίτευση (κάθε είδους και μορφής) να σηκώσει το γάντι στην ουσία της διακυβέρνησης Μητσοτάκη;».

Επίσης, μεταξύ άλλων στη συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας τοποθετήθηκε ο πρώην υπουργός Γιάννης Ραγκούσης, ο οποίος σημείωσε ότι δεν φαίνεται να προχωρά η γραμμή του κόμματος για τις συνεργασίες με άλλες δυνάμεις. Τόνισε ότι αυτό πρέπει να προβληματίσει με δεδομένο ότι το ΠΑΣΟΚ επιμένει στην αυτόνομή κάθοδο στις εθνικές εκλογές ενώ και η Νέα Αριστερά δεν αποφασίζει συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ.