«Η έδρα σταθερή, το “κόμμα” διαφορετικό», σημειώνει σε νέα παρέμβασή του ο πανεπιστημιακός και πρώην υπουργός Χριστόφορος Βερναδάκης, διατυπώνοντας «ορισμένες παρατηρήσεις γιατί Σύμφωνα με την ειδησεογραφία επίκειται η αποχώρηση από την Νέα Αριστερά ενός αριθμού βουλευτών / τριών ενόψει της προσχώρησής τους στην ΕΛ.Α.Σ».
Αναφέρει δε, μεταξύ άλλων, πως: «αποτελεί επομένως μεγάλο ερωτηματικό αν η ΕΛ.Α.Σ., η οποία μάλιστα επιχειρεί να φέρει στη δημόσια σφαίρα μια νεότερη γενιά πολιτικών στελεχών, θα νομιμοποιήσει την ιδιοτελή απευθείας μεταγραφική πρακτική ενός ευκαταφρόνητου αριθμού σημερινών βουλευτών κομμάτων της Αριστεράς».
«Όποιος θεωρεί ότι η πολιτική του σχέση με το κόμμα του έχει εξαντληθεί, έχει κάθε δικαίωμα να αποχωρήσει. Αν όμως θέλει να υπηρετήσει ένα νέο πολιτικό σχέδιο, ο καθαρός δρόμος είναι να παραιτηθεί από την ιδιότητα του Βουλευτή και να ζητήσει τη νέα εντολή από τους πολίτες στις ερχόμενες εκλογές. Όχι να μεταφέρει την παλαιά εντολή σε νέο λογαριασμό. Διαφορετικά, η κοινοβουλευτική έδρα παύει να είναι δημοκρατική εντολή και γίνεται asset. Γίνεται διαπραγματεύσιμο κεφάλαιο και μέσο ατομικής πολιτικής επιβίωσης, τίτλος ιδιοκτησίας πάνω σε μια εκπροσώπηση που έχει ήδη αλλοιωθεί. Γίνεται ιδιωτικοποίηση της αντιπροσώπευσης», τονίζει ο Χριστόφορος Βερναρδάκης.
Η, αντίθετα, θα επιμείνει στην (αυτονόητη) αρχική θέση του ότι είναι μεν ευπρόσδεκτοι, αλλά χωρίς την προκαταβολική τους κοινοβουλευτική κεφαλαιοποίηση. Για να δούμε, τι είδους αναταραχή θα προκληθεί…», καταλήγει.
