Aποκλειστικά στο Χαμογέλα και Πάλι στο Mega μίλησε η Μαρία Καρυστιανού.
Με αφορμή την παρουσίαση του κόμματός της με όνομα «Ελπίδα για τη Δημοκρατία», η Μαρία Καρυστιανού αναφέρθηκε στα αρνητικά σχόλια που σημειώθηκαν, τονίζοντας ωστόσο ότι δεν υπήρξε αντίλογος στις θέσεις της ιδρυτικής διακήρυξης.
«Εχουμε συνηθίσει στη δολοφονία χαρακτήρα»
«Υπήρξανε άσχημοι σχολιασμοί με σκοπό να μας θίξουν. Τρία χρόνια βέβαια έχουμε συνηθίσει στη δολοφονία χαρακτήρα. Η αλήθεια είναι όμως ότι εμείς παρουσιαστήκαμε ως αυτοί που είμαστε, απλοί άνθρωποι. Και κάτι πολύ σημαντικό, δεν υπήρχαν σχόλια σχετικά με αυτά που είπαμε στην ιδρυτική διακήρυξη. Γιατί επί της ουσίας, εκείνη η μέρα ήταν γι’ αυτό, για να παρουσιάσουμε τις θέσεις του κινήματος. Και για μένα αυτό ήταν το πιο σημαντικό. Ότι δεν υπήρχε αντίλογος σε αυτό, άρα, κάτι είπαμε καλά».
«Πως μπορεί ένας γονιός να εκμεταλλευτεί το νεκρό παιδί του;»
Η Μαρία Καρυστιανού απέρριψε κατηγορηματικά τις κατηγορίες περί φιλορωσικού κόμματος, ενώ συμπλήρωσε πως «ποτέ δεν θα φανταζόμουν ότι θα πήγαιναν κάποιοι οι οποίοι θα παίζανε αυτό το επιχείρημα της εκμετάλλευσης του γονέα προς το παιδί. Πώς; Πώς μπορεί ένας γονιός να εκμεταλλευτεί το παιδί του; Και πώς μπορεί να εκμεταλλευτεί το νεκρό παιδί του; Δυστυχώς, είμαι και στην περίπτωση που πέθανε τόσο βίαια, τόσο τραγικά. Πώς το εκμεταλλεύεσαι αυτό; Δεν ξέρω αν αυτό όμως με έχει πεισμώσει περισσότερο ως προς το ότι θα το πάω πραγματικά μέχρι τέλους».
«Βαρέθηκα να με λένε χαροκαμένη»
«Η αλήθεια είναι ότι βαρέθηκα να με λυπούνται. Βαρέθηκα να με λένε “χαροκαμένη”. Αυτά μου φαίνονται όλα πολύ κενά. Ίσως κάποια και λίγο προσβλητικά, γιατί καταλαβαίνετε ότι μπορεί να έχουν και μία αντίθετη έννοια. Το πένθος είναι μια πολύ ιδιαίτερη κατάσταση, την οποία ο κάθε άνθρωπος μπορεί να τη διαχειριστεί διαφορετικά».
«Κανένας όμως άνθρωπος δεν μπορεί να το κρίνει αυτό. Δεν έχει το δικαίωμα, αν θέλετε, να το κρίνει, το πώς θα διαχειριστούμε το πένθος μας. Σε μένα, το πένθος έγινε ότι δεν μπορώ να αφήσω τον θάνατο της κόρης μου να γίνει εις μάτην, χωρίς να οδηγήσει κάπου θετικά για όλους μας. Στο όνομά της. Στη μνήμη της».
«Η Μάρθη θα ήταν δίπλα μου»
«Είμαι σίγουρη ότι η Μάρθη θα συμφωνούσε. Είχε και εκείνη μία αγάπη με το δίκαιο και θα ήταν δίπλα μου. Ήθελα να είμαι η μαμά της Μάρθης και να την έχω δίπλα μου, να τη βοηθάω, και να είμαι πάντα δίπλα της, και στα καλά, και στα άσχημα. Ήθελα να τη δω να παντρεύεται, ήθελα να δω εγγόνια, τα ήθελα όλα αυτά. Αυτά ήθελα».
Στόχος της, όπως λέει, δεν είναι η αλλαγή επαγγέλματος για να γίνει πρωθυπουργός, αλλά η είσοδος στη Βουλή με αυτοδυναμία για να αλλάξει τα πράγματα.
«Εμείς δεν είπαμε ποτέ ότι είμαστε σωτήρες. Από τον Κυριάκο Μητσοτάκη έχω ακούσει πολλές φορές το “εγώ ή το χάος”, το οποίο για μένα είναι κάτι πάρα πολύ βαρύ που δε θα το έλεγα ποτέ. Επειδή είδαμε ότι η πολιτική με τον τρόπο που λειτουργεί στην Ελλάδα, με τα κόμματα, με το σύστημα το οποίο είναι διεφθαρμένο και πανίσχυρο, και το οποίο δε θέλει να λογοδοτεί, δε θέλει να τιμωρείται και θέλει να αυτενεργεί εις βάρος μας, ως επί το πλείστον, θέλουμε κάτι διαφορετικό το οποίο δεν υπάρχει».
«Αυτή τη φορά τα πράγματα είναι πιο δύσκολα για τον κύριο Μητσοτάκη»
«Άρα, αφού δεν υπάρχει, οφείλουμε να το δημιουργήσουμε. Επομένως, θεωρώ ότι αυτή τη φορά τα πράγματα θα είναι πιο δύσκολα για τον κύριο Μητσοτάκη, και για το υπόλοιπο σύστημα, γιατί θα έχει ως αντιπολίτευση τους πολίτες. Εμείς δε θα μιλάμε γενικώς και αορίστως, ούτε είμαστε από κάπου δεσμευμένοι, δεν έχουμε βαρίδια».
«Γιατί πρέπει να τοποθετηθούμε κάπου, έχουμε πάρει από κάθε παράταξη το καλό»
«Δεν ξέρω γιατί όλοι περιμένουν ότι κάπου θα πρέπει να τοποθετηθούμε. Φαντάζομαι ότι, αν έπρεπε να τοποθετηθούμε κάπου, θα είχαμε ήδη τοποθετηθεί και δε θα χρειαζόταν να δημιουργήσουμε κάτι καινούργιο. Αυτά που ακουμπάμε τα βρίσκουμε σε διάφορες ιδεολογικές παρατάξεις. Είναι σαν να έχουμε πάρει από την κάθε μία παράταξη αυτό που θεωρούμε πιο καλό και να έχουμε κάνει μια σύνθεση. Γιατί πιστεύουμε ότι αυτό μας ενώνει, και αυτή τη στιγμή η ένωση των πολιτών είναι αυτή που θα κάνει τη διαφορά».
Καρυστιανού για Τρίπρα: Δε μπορώ την κοροϊδία
«Δεν μπορώ την κοροϊδία. Δεν μπορώ να δεχτώ ότι ένας άνθρωπος έχει περάσει ως πρωθυπουργός, δεν έχει κάνει τίποτα, και έρχεται μετά από κάποια χρόνια να μας πει ότι”εγώ θα τα φροντίσω αυτά” και να παίρνει μάλιστα πολλά από τα στοιχεία που έχουμε αναφέρει κι εμείς στην ιδρυτική μας και να τα παρουσιάζει ως δικές του προτάσεις. Είναι ξεκάθαρη κοροϊδία».
