Στην ελληνική τοπική αυτοδιοίκηση, η λέξη «αντιπολίτευση» συχνά αντιμετωπίζεται είτε ως ένας ενοχλητικός θεσμικός θόρυβος είτε ως μια υποχρεωτική παρουσία χωρίς ουσιαστικό ρόλο.
Σε αρκετούς Δήμους, ειδικά της περιφέρειας, η αντιπολίτευση περιορίζεται πολλές φορές σε τυπικές τοποθετήσεις εντός των δημοτικών συμβουλίων, χωρίς συνέχεια, χωρίς σχέδιο και –κυρίως– χωρίς πραγματική επαφή με τα καθημερινά προβλήματα των πολιτών.
Κι όμως, ο ρόλος της αντιπολίτευσης αποτελεί θεμελιώδη πυλώνα της δημοκρατικής λειτουργίας. Είναι εκείνη που οφείλει να ελέγχει, να προτείνει, να πιέζει, να αποκαλύπτει αστοχίες, αλλά και να διαμορφώνει μια εναλλακτική πρόταση διοίκησης. Χωρίς ουσιαστική αντιπολίτευση, η δημόσια διοίκηση –σε όλα τα επίπεδα– κινδυνεύει να λειτουργεί χωρίς λογοδοσία, χωρίς αντίλογο και τελικά χωρίς βελτίωση.
Κάπου εδώ αρχίζει να αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον η περίπτωση του Ανδρέα Κουκλινού στο Δήμο του Αποκόρωνα.
Χωρίς υπερβολές και χωρίς εύκολους πολιτικούς εντυπωσιασμούς, η παράταξη «Αλλάζουμε τον Αποκόρωνα» φαίνεται πως αποτελεί ίσως τη μοναδική –τουλάχιστον σε επίπεδο Περιφερειακής Ενότητας Χανίων– περίπτωση αντιπολίτευσης με σταθερή, οργανωμένη και διαρκή παρουσία. Και αυτό δεν αποτυπώνεται μόνο στον αριθμό των ανακοινώσεων ή των δημόσιων παρεμβάσεων, αλλά κυρίως στον τρόπο με τον οποίο επιχειρεί να τοποθετείται πάνω στα μεγάλα ζητήματα του Δήμου.
Το νερό, η διαχείριση των απορριμμάτων, τα οικονομικά του Δήμου, τα έργα υποδομής, η διαφάνεια στη λειτουργία της δημοτικής αρχής, ακόμη και ζητήματα καθημερινότητας, βρίσκονται σταθερά στην ατζέντα της παράταξης Κουκλινού. Δεν περιορίζεται σε μια στείρα καταγγελτική λογική, αλλά επιχειρεί –σε αρκετές περιπτώσεις– να συνοδεύει την κριτική της με συγκεκριμένες προτάσεις και τεκμηρίωση.
Αυτό είναι ίσως και το στοιχείο που διαφοροποιεί την πολιτική παρουσία του Ανδρέα Κουκλινού. Η εικόνα που διαμορφώνεται δεν είναι εκείνη ενός επικεφαλής που κινείται με όρους ευκαιριακής αντιπαράθεσης, αλλά ενός αυτοδιοικητικού που αξιοποιεί την τρέχουσα δημοτική περίοδο ως μια διαδικασία προετοιμασίας για την «επόμενη ημέρα». Μια περίοδο απόκτησης εμπειρίας, βαθύτερης γνώσης των υπηρεσιών, των οικονομικών δεδομένων, των διοικητικών διαδικασιών και συνολικά των σύνθετων ζητημάτων που απασχολούν τον Αποκόρωνα.
Άλλωστε, η πολιτική ωριμότητα στην αυτοδιοίκηση δεν αποκτάται μέσα από συνθήματα. Χτίζεται μέσα από καθημερινή τριβή με τα πραγματικά προβλήματα, μέσα από μελέτη, παρουσία και συνέπεια. Και αυτή ακριβώς η εικόνα φαίνεται να καλλιεργείται σταδιακά γύρω από την παράταξη της μείζονος αντιπολίτευσης.
Ιδιαίτερη σημασία έχει επίσης το γεγονός ότι η δημόσια παρουσία της παράταξης δεν εμφανίζεται προσωποκεντρική. Αντιθέτως, στις περισσότερες παρεμβάσεις καταγράφεται μια συλλογική λειτουργία, με ενεργή συμμετοχή των δημοτικών συμβούλων και συνεργατών του Ανδρέα Κουκλινού. Αυτό, σε επίπεδο αυτοδιοίκησης, μόνο αμελητέο δεν είναι. Οι ισχυρές ομάδες είναι εκείνες που συνήθως καταφέρνουν να αποκτήσουν διοικητική συνέχεια και αποτελεσματικότητα όταν έρθει η ώρα της ευθύνης.
Ταυτόχρονα, έχει ενδιαφέρον ότι ακόμη και σε περιόδους έντονης αντιπαράθεσης με τη δημοτική αρχή, υπήρξαν στιγμές θεσμικής συνεννόησης και συνεργασίας, στοιχείο που δείχνει πως η αντιπολίτευση μπορεί να ασκείται δυναμικά χωρίς να διολισθαίνει στον τοξικό λαϊκισμό.
Σε μια εποχή όπου μεγάλο μέρος της κοινωνίας αντιμετωπίζει με δυσπιστία την πολιτική και την αυτοδιοίκηση, ίσως η πιο χρήσιμη υπενθύμιση είναι ότι η ποιότητα μιας διοίκησης εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό και από την ποιότητα της αντιπολίτευσης που έχει απέναντί της.
Και στον Αποκόρωνα, ανεξάρτητα από πολιτικές προτιμήσεις ή μελλοντικούς συσχετισμούς, δύσκολα μπορεί να αμφισβητήσει κανείς ότι η αντιπολίτευση του Ανδρέα Κουκλινού δείχνει να αντιλαμβάνεται πλήρως αυτόν τον ρόλο. Με συνέπεια, με πολιτική κινητικότητα και με μια παρουσία που –σιγά σιγά– δημιουργεί την αίσθηση πως δεν περιορίζεται στο σήμερα, αλλά κοιτά ήδη προς την επόμενη ημέρα του Δήμου.
Ο… Αδιάβροχος!
Διαβάστε ακόμη: Κουκλινός | Πριν καν αρχίσει η χρονιά, ο Δήμος έχει ήδη μπει «μέσα»
