Η εν ψυχρώ δολοφονία του 21χρονου Νικήτα στο Ηράκλειο, από τον πατέρα του φίλου του Γιώργου, που βρήκε τραγικό θάνατο σε τροχαίο, με αυτοκίνητο που οδηγούσε ο 21χρονος, συγκλόνισε το πανελλήνιο.
Ο άτυχος Γιώργος ήταν συνοδηγός στο «μοιραίο» αυτοκίνητο.
Μόνο όσες και όσοι έχουν χάσει παιδί και μάλιστα όχι από κάποια ασθένεια, αλλά σε τροχαίο ή κάποιο άλλο ανάλογο γεγονός μπορούν, ίσως, να μπουν στη θέση των γονιών του Γιώργου. Αυτό όμως δεν δικαιολογεί τη δολοφονία του Νικήτα, σε καμία περίπτωση. Ήταν η τρίτη, και δυστυχώς φαρμακερή, καθώς ο πατέρας του Γιώργου είχε προσπαθήσει να εξοντώσει τον νεαρό και στο παρελθόν. Παρά τα περιοριστικά μέτρα, τις δικαστικές αποφάσεις κ.λπ., ο Κώστας Παρασύρης είχε αποφασίσει να στείλει στον άλλο κόσμο τον Νικήτα. Προφανώς, θεωρούσαν, ο ίδιος και η σύζυγός του, ότι μόνο έτσι θα αποδοθεί δικαιοσύνη και ότι θα αναπαυθεί η ψυχή του αδικοχαμένου γιου τους. Δικαιοσύνη πάντως, δεν αποδίδεται με αυτοδικίες. Όσο για την ψυχή του Γιώργου, μόνο ο Θεός ξέρει αν θα αναπαυθεί.
Δυστυχώς, μέχρι να φτάσουμε στο φονικό υπήρξαν ολιγωρίες, παραλείψεις και λανθασμένες εκτιμήσεις των αρμόδιων Αρχών. Όταν η Αστυνομία έβλεπε ότι ο Κώστας Παρασύρης δεν έμενε στα λόγια, αλλά επιχειρούσε και στο παρελθόν να σκοτώσει τον Νικήτα έπρεπε να μεριμνήσει για να ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα. Δεν γνωρίζω ποια είναι αυτά, υπάρχουν αρμόδιοι στην ΕΛ.ΑΣ. Αλλά και οι δικαστικές Αρχές μάλλον ολιγώρησαν. Ο Εισαγγελέας που άφησε ελεύθερο με προφορική εντολή τον Κ. Παρασύρη σίγουρα δεν αξιολόγησε σωστά την κατάσταση. Όπως ειπώθηκε από την αδελφή του θύματος, ο Νικήτας αντιμετώπιζε προβλήματα με την καρδιά του και δεν μπορούσε να μετακινηθεί μακριά από τους δικούς του.
Σε κάθε περίπτωση δύο σπίτια “έκλεισαν” οριστικά. Ας ελπίσουμε ότι το όλο θέμα θα τελειώσει εδώ και δεν θα υπάρξει κανενός είδους συνέχεια. Τα δύο παιδιά δεν γυρίζουν πίσω, και οι δύο, πιθανότατα, γονείς του Γιώργου θα περάσουν πολλά χρόνια στις φυλακές, ενώ η οικογένεια του Νικήτα δεν πρόκειται να συνέλθει ποτέ…
Ανάλογα περιστατικά, με το μοιραίο τροχαίο γίνονται κατά δεκάδες κάθε χρόνο στην Ελλάδα. Αν φτάναμε σε ομαδικές αυτοδικίες συγγενών θυμάτων θα ξεκληρίζονταν εκατοντάδες οικογένειες πανελλαδικά. Η απαράδεκτη και καταδικαστέα από κάθε άποψη βεντέτα, που έχει τις ρίζες της σε απροσδιόριστο χρόνο, πολλούς αιώνες πριν, δεν έχει καμία θέση στην Κρήτη και στην Ελλάδα γενικότερα σήμερα. Το “αίμα για αίμα” δεν βγάζει πουθενά. Τι ακριβώς “προσφέρει” η βεντέτα; Νεκρούς, τραυματίες, κυνηγημένους από τον τόπο τους, ανθρώπους που δεν φταίνε τίποτα και δεν μπορούν να ζήσουν μια φυσιολογική ζωή καθώς κινδυνεύουν κ.λπ. Να ευχηθούμε να τελειώσει εδώ το κακό, με τις δύο οικογένειες των παλικαριών που έφυγαν άδικα και να μην επαναληφθεί στο μέλλον γενικότερα. Δυστυχώς, η λογική στις κρίσιμες στιγμές απουσιάζει και επικρατούν πρωτόγονα ανθρώπινα ένστικτα με οδυνηρά αποτελέσματα.
Φυσικά, το τραγικό αυτό γεγονός σχολιάστηκε κατά κόρον. Άρχισαν, για μία ακόμα φορά, οι υβριστικοί και υποτιμητικοί χαρακτηρισμοί για τη Μεγαλόνησο και τους κατοίκους της, ενώ αρκετά σχόλια επανέρχονταν στην “αποκοπή” της Κρήτης από την υπόλοιπη Ελλάδα. Ας ξεκινήσω από αυτά, γράφοντας ότι αν πίσω από τα άθλια σχόλια βρίσκονται μίσθαρνα όργανα ξένων δυνάμεων ή σκοτεινών κύκλων, τα προσπερνάω. Καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή… Αν όμως πίσω από σχόλια που κάνουν μνεία σε αυτονομία ή ανεξαρτησία της Κρήτης βρίσκονται, πνευματικά υγιή, άτομα, τότε έχουμε να κάνουμε με απερίσκεπτους πεμπτοφαλαγγίτες.
Δεν έχω καμία απολύτως σχέση με την Κρήτη, ούτε είμαι αυτόκλητος υπερασπιστής του νησιού και των κατοίκων του. Δεν νομίζω ότι χρειάζεται άλλωστε κάποιος με αυτό τον “ρόλο”. Η εγκληματικότητα είναι πρόβλημα ολόκληρης της Ελλάδας. Δεν είναι σίγουρα όλες οι περιοχές της χώρας μας ίδιες. Η ανεξέλεγκτη οπλοφορία, η συνέχιση πρακτικών του παρελθόντος που αλλού έχουν εκλείψει, η αβελτηρία (νωθρότητα ή και ανεπάρκεια) των κυβερνήσεων, ιδιαίτερα των πολιτικών που εκλέγονται στην Κρήτη και τα σύνδρομα της λεβεντιάς, της περηφάνιας και της κακώς νοούμενης “μαγκιάς” των Κρητικών οδηγούν σε τραγικά αποτελέσματα. Δυστυχώς, αυτό έχει και άσχημο αντίκτυπο στο νησί, το οποίο στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στον τουρισμό. Φυσικά δεν είναι όλοι οι Κρητικοί παραβατικοί. Υπάρχει στο dna τους, αυτό το στοιχείο του αδούλωτου, του ανυπότακτου, κατάλοιπο των δεκάδων εξεγέρσεων σε βάρος των Τούρκων, από το 1669 ως τις αρχές του 20ου αιώνα, κυρίως αυτών.
Γράφουν ορισμένοι, για το λεγόμενο “εμιράτο της Κρήτης” (περ. 825-961) και την παραμονή των Αράβων στο νησί, προβάλλοντας κάποιες γελοίες θεωρίες. Δεν υπάρχουν αραβικά υπολείμματα στο dna των Κρητικών. Επειδή εκτός από φαιδροί, ορισμένοι είναι και παντελώς ανιστόρητοι, μετά την ανακατάληψη της Κρήτης από τον Νικηφόρο Φωκά το 961 άρχισε, σταδιακά, η “αποαραβοποίηση” της Κρήτης και με τη μεταφορά πληθυσμών από άλλες περιοχές της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Με τη λογική των σχολιαστών αυτών, οι Ισπανοί που έμειναν υπόδουλοι στους Άραβες για 800 περίπου χρόνια (από το 711-724 ως το 1492) τι είναι; Μαυριτανοί; Κάποιοι στοχοποιούν διαρκώς την Ελλάδα με έωλα επιχειρήματα. Ας επανέλθω όμως στους Κρητικούς. Και εναντίον των Βενετών επαναστάτησαν και εναντίον των Τούρκων, των οποίων είχαν γίνει εφιάλτες. Και πρωτοπόροι στον Μακεδονικό Αγώνα ήταν, μεταβαίνοντας εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά, μέσα σε δύσκολες συνθήκες, πριν 120 χρόνια, για να πολεμήσουν για τους Έλληνες της χώρας του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ενώ οι ίδιοι δεν είχαν ενσωματωθεί ακόμα στην υπόλοιπη Ελλάδα. Και λίγα χρόνια αργότερα, το 1912-1913, άλλα παλικάρια από την Κρήτη, ίσως και κάποιοι Μακεδονομάχοι έφτασαν μέχρι τη Βόρειο Ήπειρο. Για ποιο λόγο; Επειδή ένιωθαν αδέλφια τους, τους Μακεδόνες και τους Ηπειρώτες και ήθελαν να τους βοηθήσουν να απελευθερωθούν. Κάποιοι από αυτούς, αναπαύονται εδώ και 100 και πλέον χρόνια στις περιοχές που πολέμησαν και λευτέρωσαν. Και το 1940, ποιος γελοιοποίησε τους πολυδιαφημισμένους αλεξιπτωτιστές του Χίτλερ, αναγκάζοντας τον Φίρερ να τους μετατρέψει σε “εκλεκτούς πεζικάριους”; Αν και η Μεραρχία Κρητών ήταν στο νησί, πόσους μήνες θα χρειάζονταν οι Γερμανοί για να το καταλάβουν, αν βέβαια το κατάφερναν ποτέ; Και γιατί οι Βρετανοί κρατούσαν αιχμάλωτους Γερμανούς και Ιταλούς, ένοπλους μάλιστα στην Κρήτη ως τον Ιούλιο του 1945 (!) και τους χρησιμοποιούσαν για να πολεμούν τους Κρητικούς; Μήπως γιατί ορέγονταν την Κρήτη; Διαβάστε τον επικό διάλογο του καπετάν Μπαντουβά, με τον Κρις Γουντχάουζ (θα υπάρχει εκτενές άρθρο για όλα τα παραπάνω, άγνωστα σε μεγάλο βαθμό, ίσως και αυτό το Σ/Κ) και κάποιοι θα ντρέπεστε για όσα γράφατε…
Μην “πυροβολείτε” την Κρήτη και τους Κρητικούς λοιπόν και μην γράφετε αβασάνιστα, εθνικά επικίνδυνα σχόλια. Ναι, υπάρχουν κάποια πράγματα όπου το νησί έχει πρόβλημα. Πρέπει και οι ίδιοι οι Κρητικοί να αναλάβουν πρωτοβουλίες για να σταματήσουν καταστάσεις που αδικούν και στιγματίζουν το νησί. Η Πολιτεία, που πάντα έρχεται ασθμαίνουσα μετά το κακό (και όχι κατόπιν εορτής, δυστυχώς…), πρέπει να πάρει ριζικά και αποφασιστικά μέτρα που θα εφαρμόζονται, δεν θα μείνουν στα χαρτιά και δεν θα παραπέμπονται στις ελληνικές καλένδες. Οι δε βουλευτές και πολιτευτές του νησιού, να σταματήσουν να χαϊδεύουν αυτιά σε κάποια θέματα. Μόνο κακό προκαλούν, ας το καταλάβουν επιτέλους.
Ας ελπίσουμε και ας ευχηθούμε, η πρόσφατη δολοφονία του Νικήτα, να είναι το τελευταίο περιστατικό γδικιωμού στην Κρήτη. Ο κύκλος του αίματος ήρθε η ώρα να κλείσει. Κι αν οι αρχές της “βεντέτας” στην Κρήτη χάνονται στα βάθη του χρόνου, το τέλος της να γραφτεί άμεσα, οριστικά και αμετάκλητα…
Πηγή: Μιχάλης Στούκας- Πρώτο Θέμα
