Δήλωση Λευτέρη Αυγενάκη για τη συζήτηση σχετικά με την ίδρυση Αγροτικών Επιμελητηρίων στη χώρα μας
«Με αφορμή τη συζήτηση που έχει ανοίξει για την ίδρυση ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΩΝ στη χώρα μας, θα ήθελα να καταθέσω δημόσια τη θέση μου, την οποία διατύπωσα και κατά τη Γενική Συνέλευση της Κεντρικής Ένωσης Επιμελητηρίων Ελλάδος, στον Άγιο Νικόλαο.
Πιστεύω ότι η εξέλιξη αυτή πρέπει να γίνει με σχέδιο, σε στάδια και πάνω σε στέρεες βάσεις.
Γι’ αυτό και κατά τη θητεία μου στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων θεσμοθετήσαμε, με τον Ν. 5087/2024 (ΦΕΚ Α’ 25/16.02.2024), τα ΑΓΡΟΤΙΚΑ ΤΜΗΜΑΤΑ εντός των κατά τόπους εμπορικών και βιομηχανικών Επιμελητηρίων.
Η επιλογή αυτή δεν ήταν τυχαία. Στόχος μας ήταν να φέρουμε τους επαγγελματίες αγρότες, τους κτηνοτρόφους και τους αλιείς πιο κοντά στον κόσμο της επιχειρηματικότητας. Να συμμετέχουν ενεργά στις δομές των Επιμελητηρίων, να αποκτήσουν πρόσβαση σε προγράμματα, δράσεις εξωστρέφειας, επιχειρηματικές αποστολές και δίκτυα συνεργασίας, καλλιεργώντας ακόμη περισσότερο την επιχειρηματική κουλτούρα του πρωτογενούς τομέα.
Παράλληλα, τα Επιμελητήρια μπορούν να διαδραματίσουν έναν ακόμη σημαντικό ρόλο, αναλαμβάνοντας τη λειτουργία και την επικαιροποίηση του Αγροτικού Μητρώου. Έτσι, η Πολιτεία θα διαθέτει ένα αξιόπιστο εργαλείο για τον σχεδιασμό αποτελεσματικότερων πολιτικών, βασισμένων στα πραγματικά δεδομένα του πρωτογενούς τομέα.
Ως προς τη δημιουργία Αγροτικών Επιμελητηρίων, θεωρώ ότι πρόκειται για μια ενδιαφέρουσα ιδέα, η οποία όμως προϋποθέτει να έχει προηγηθεί η επιτυχής λειτουργία των Αγροτικών Τμημάτων.
Πρώτα πρέπει να αξιοποιήσουμε τις υφιστάμενες δομές, να δημιουργήσουμε κουλτούρα συμμετοχής, να αποδείξουμε στην πράξη τα οφέλη για τους ανθρώπους της παραγωγής και να ενισχύσουμε τη σχέση τους με τα Επιμελητήρια.
Μόνο τότε θα μπορούσε να ανοίξει, με ώριμους όρους, η συζήτηση για το επόμενο βήμα.
Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τα Επιμελητήρια δεν είναι κρατικοδίαιτοι οργανισμοί. Χρηματοδοτούνται από τα μέλη τους. Επομένως, πριν δημιουργήσουμε νέες δομές, οφείλουμε να απαντήσουμε με ειλικρίνεια σε βασικά ερωτήματα: πώς θα λειτουργούν, ποιος θα καλύπτει το κόστος και ποιο θα είναι το πραγματικό όφελος για τον αγρότη.
Η προσωπική μου άποψη είναι ξεκάθαρη: ας ολοκληρώσουμε πρώτα το θεσμικό βήμα που ήδη κάναμε. Ας δώσουμε στα Αγροτικά Τμήματα τον χρόνο να λειτουργήσουν, να αποδείξουν την αξία τους και να δημιουργήσουν μια νέα σχέση του πρωτογενούς τομέα με το επιχειρείν. Και πάνω σε αυτή τη σταθερή βάση μπορούμε να σχεδιάσουμε το επόμενο βήμα, με σοβαρότητα, υπευθυνότητα και προοπτική.»
