Μια βαθιά προσωπική αναδρομή στα δύσκολα χρόνια της παιδικής του ηλικίας έκανε ο Μιχάλης Αεράκης, μιλώντας στην εκπομπή της Κατερίνα Καινούργιου.
Ο γνωστός ηθοποιός περιέγραψε τις ευθύνες που κλήθηκε να αναλάβει από πολύ μικρή ηλικία στην Κρήτη, θυμούμενος τη στιγμή που, μόλις επτά ετών, ο πατέρας του τού ανακοίνωσε ότι θα έφευγε, ζητώντας του ουσιαστικά να γίνει εκείνος ο «άντρας του σπιτιού».
Όπως ανέφερε, από εκείνη τη στιγμή βρέθηκε να αντιγράφει συμπεριφορές ενηλίκων, προσπαθώντας να ανταποκριθεί σε έναν ρόλο που δεν αντιστοιχούσε στην ηλικία του. «Παιδική ηλικία δεν είχα ποτέ», είπε χαρακτηριστικά, εξηγώντας ότι η ζωή τον έφερε από πολύ νωρίς αντιμέτωπο με την ανάγκη της δουλειάς και της ευθύνης.
Αναφέρθηκε ακόμη στα πρώτα του μεροκάματα, όταν σε ηλικία μόλις 12 ετών πουλούσε λαχεία στο Ηράκλειο, ενώ αργότερα εργαζόταν ως βοηθός σερβιτόρου σε κρητικά γλέντια. Η καθημερινότητα αυτή, όπως εξομολογήθηκε, επηρέασε και τη σχολική του πορεία, καθώς πολλές φορές πήγαινε κατευθείαν από τη δουλειά στο σχολείο.
Στη συνέχεια, η οικογένειά του μετακινήθηκε στην Αθήνα στις αρχές της δεκαετίας του 1970. Εκεί, η ανάγκη οικονομικής στήριξης της οικογένειας – στην οποία ήταν τέσσερα αδέλφια – τον οδήγησε στο νυχτερινό σχολείο, ώστε να μπορεί παράλληλα να εργάζεται.
Μιλώντας για την περίοδο εκείνη, αποκάλυψε και τον τρόπο με τον οποίο ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με το θέατρο. Στο νυχτερινό γυμνάσιο, μετά την περίοδο της δικτατορίας, συμμετείχε στην επαναδραστηριοποίηση του Συλλόγου Εργαζομένων Μαθητών, όπου δημιουργήθηκαν πολιτιστικές ομάδες για τους νυχτερινούς μαθητές.
Η πρώτη του θεατρική εμπειρία ήρθε μέσα από το έργο Ένα παιδί μετράει τα άστρα. Εκεί, όπως θυμήθηκε, ο σκηνοθέτης και μετέπειτα στενός του άνθρωπος, Γιάννης Καρακισαρίδης, τον επέλεξε για τον πρώτο του ρόλο, λέγοντάς του πως θα υποδυθεί τον παπά.
Μια διαδρομή που ξεκίνησε μέσα από δυσκολίες, ευθύνες και πρόωρη ωρίμανση, αλλά έμελλε να τον οδηγήσει στον χώρο της τέχνης, όπου τελικά βρήκε τη δική του φωνή.
